Goden, wat ben ik sportief dit lange weekend.
Heb gister een kano opgehaald en het kanoeen zelf viel nogal tegen, al valt me de spierpijn weer mee. Maar dat kleine stukje fietsen is gewoon een uur peddelen! En hij moet morgen nog terug. Want maandag ga ik heel sportief de Elfstedentocht fietsen. Ik lijk wel gek!

Dus als ik volgende week dood ben, komt het door al mijn sportieve inspanningen

Duim voor me bij de Elfstedentocht… heb het nodig!

x Sanne

Jeej! Hij doet het!
Picasa-webalbums van Google rocken tot nu toe

Ben er nog niet helemaal achter wat je er meer mee kunt, maar dat moet wachten, want over een uur moet ik bij 'Museumeducatie' zitten. Jeej… Zo'n zin in!

Er zullen wel meer testjes komen, want ik wil mn blog vernieuwen, verhippen en vooral, veranderen. Ben wat uitgekeken. En ik wil een wat duidelijkere portfolio en dat gaat zo wel lukken

x Sanne

Blegh, ik heb een slecht voorgevoel. We gaan vast sterven met zn allen.
Het onweert, het regent en ik keek vanavond vaker op buienradar dan me lief was, omdat ik droog thuis wilde komen (en droog thuis ben aangekomen! )

Maar ik heb vannacht ook over heel veel regen en buienradar gedroomd. Eigenlijk best belachelijk. Droomde dat er een soort thermostaat was, waarmee je kon instellen hoe hard het zou waaien. En ik had hem voor de gein even op 12 gezet. En vergeten terug te zetten.
Vervolgens keek ik op Buienradar.nl en zag daar een groot monsterhoofd staan, die een soort waarschuwing gaf. Boven Frankrijk hing me toch een wolk! En die was niet klein! En de staart die was boven de Noordzee. En hij trok langzaam naar het Zuiden. Ik dacht nog van; shiiiiit!! Die thermostaat staat nog op 12!!! Maar dat was natuurlijk al te laat. Ik zat op een boot en alles moest gelijk worden vast gezet. De boot werd goed aangemeerd en we hoopten op het beste. Ik had al zo iets van; gelukkig zitten we in de staart. In de kop, daar zou het er heftig aan toe gaan en volgens buienradar bewoog de gigantische storm zich niet heel erg snel. 

En op het moment dat ik besefte dat ik verantwoordelijk was voor al die levens die verloren gingen in die storm werd ik wakker ^^

En nu stormt het buiten dus. En na die droom heb ik zo iets van; bleehhh!!!
Maar ja, het slaapt wel lekker, want ik hoef er godzijdank niet meer doorheen

Weltrusten!

x Sanne

Milo ~ The Wedding
Een uitgebreid verslag voor de geïnteresseerden

Om 5;59 zag ik op mijn donkerblauwe wekkerradio dat het nog 61 minuten zou duren voor het alarm (een pieptoon) af zou gaan.
Vandaag is de grote dag, mijn kostuum (een speciaal op maat gemaakt pak (dat is een 3 delig kledingstuk)) ligt al klaar, de bloemen zijn bezorgd, en Grietje en ik gaan vandaag in het huwelijk (een dag om liefde te vieren) treden. De bloemen, voor de geïnteresseerden, zijn overigens Fresia's, gecombineerd met bladmateriaal (anthurium,calla, rozen).
We hadden graag in de kerk willen trouwen, maar aangezien we allebei niet gedoopt zijn… kan dit niet (om in de kerk te trouwen moet je gedoopt zijn, dit gebeurt meestal als je 0 jaar bent.. later heb je een communie, en weer later een vormsel) daarom besloten we in het stadhuis te trouwen.
Een stadhuis is een gebouw, vaak centraal gelegen. De naam zegt het eigenlijk al, het is een Huis in een Stad. Met scouting heb ik twee maal een stadhuis mogen bezoeken. De eerste keer was in 1997 in het Duitse Winterberg, waar wij een lang weekend verbleven. De tweede keer was enige jaren later, in het Groningse Midlaren, alwaar wij in het stadhuis scholen voor de regen.
Regen is een weersomstandigheid. Zoals jullie misschien wel weten. Er bestaat ook nog hagel, sneeuw en andere dingen. In een storm kan een vliegtuig niet zo goed vliegen. Op onze huwelijksreis hebben we een ticket gekocht naar Lutjebroek. Dat is toch zo’n wereldstad Wij zullen vliegen met een Boeing 747, voor de kenners: inderdaad het toestel waarmee Columbus Amerika ontdekte. Ik heb de tickets eergister geboekt om drie minuten over vier. Het boeken duurde vrij lang, want al onze medewerkers waren in gesprek. Toen ik de verbinding verbrak, was mijn thee dan ook koud. Ik kan mij herinneren dat ik in 1995 van Anneke een kopje koude thee kreeg.
(Qua thee geef ik overigens de voorkeur aan Rooiboos, alhoewel Earl Grey ook wel te drinken is, maar dan alleen in de zomer.) Nu hoor ik u denken: Mr Lipton heeft vast Thee ontdekt in Amerika… maar daar moet ik je toch even terecht wijzen, want het was niet Lipton, nee het was Mr Pickwick.

Terug naar de bruiloft, het diner vond plaats in Alkmaar (de kaasstad) en dit is op uw eigen kosten. Diners verschillen overal ter wereld.
In Frankrijk eten ze pas om 8 uur 's avonds, terwijl in Nederland de meeste mensen rond 6 uur eten.
Het woord diner is overigens geïntroduceerd door Willem van Oranje, die ooit een biefstuk voorgezet kreeg, terwijl hij, zoals wij allemaal weten een overtuigd vegetariër was. Hij aanschouwde de gedekte tafel en sprak de legendarische woorden: ''Die? Nee – die eet ik niet'' en zo was de term die-nee geboren.
Als om 8 uur het diner is afgelopen begint het feest, hierbij zijn 10 familieleden en mensen van internet uitgenodigd. Meer mensen vond ik wat veel worden. Helaas hadden de mensen van internet afgebeld.
De voetjes gaan alsnog van de vloer (dat is een term om aan te duiden dat er gedanst gaat worden) speciaal voor Grietje ben ik op dansles gegaan, nu denkt u natuurlijk: stijldansen. Maar nee, ik heb hiphop lessen genomen. En al breakdancend ga ik over de vloer heen. Een heel spektakel, als ik het zo even mag zeggen. Grietje zal niet weten wat ze ziet. Ik ben verder voornemens om een eigen variatie op het nummer ''wat zou je doen'' van Ali B (ze noemen hem ook wel 'die lijpe Mocro' of 'Ali Baba', maar in feite heet hij Ali Boer, niet te verwarren met Ali Bouyari, die in 2004 Vincent van Gogh vermoorde omdat hij een hekel had aan zonnebloemen) te gaan zingen, als verassing voor Grietje. Zelf hou ik niet zo van verassingen.

Als het feest is afgelopen gaan we naar ons hotel in Hobbekrotsenradeel. We hebben de tweepersoonskamer geregeld, aangezien de bruidssuite al vol was.
Ik heb voor Grietje een onderbroek gekocht waarop een boer en een boerin staan, dat vind ze vast prachtig. Ik zal haar deze onderbroek overhandigen om twintig over acht, omdat wij elkaar op de 24e dag van de 8ste maand ontmoet hebben, wat opgeteld 28 is, als je er vier vanaf trekt, want Grietje was 4 minuten te laat, maar daar zal ik verder geen punt van maken.
De hotelkamer kostte overigens 56 euro, het tweevoud van 28. Dat was helaas wel exclusief de badhandoek, dus die moet Grietje maar meenemen. (Of wij douchen gewoon niet, zelf hou ik niet zo van douchen. Ik douche 1 keer per twee weken, wat 112 keer per 8 jaar is, de schrikkeljaren niet meegerekend. Ik vraag me overigens af of we korting krijgen wanneer we niet douchen.
Grietje heeft toch een schone onderbroek bij zich, dus in hygiënisch opzicht is het allemaal niet problematisch, maar dat terzijde) 56 euro vind ik overigens heel veel geld. Ik had gehoopt dat Grietje studentenkorting kreeg, maar het hotel zei: Graag of niet. En aangezien we graag in Hobbekrotsenradeel wilden overnachten, en dit het enige hotel was, gingen we maar akkoord.

Ik ben wel zenuwachtig voor de nacht zelf, ik hoop dat condooms wel bij de prijs zijn inbegrepen, want ik ga dat echt niet zelf bij de drogist halen.. hoe gênant is dat?
Overigens is een kind van harte welkom. Ik heb gehoord dat de kinderbijslag tegenwoordig 61 euro per maand bedraagd.
Daar kan ik toch allerlei leuke dingen mee doen, te beginnen met de aanschaf van het boek ''De rol van de Taiwanese stoomlocomotief tussen de koude oorlog en de uitvinding van de elektrische tandenborstel (deel 3, want deel 2 krijg ik voor mijn verjaardag).
Zover ik het natuurlijk nog lang niet. Eerst moet er wat gebeuren, zo las ik in het boek 'copuleren voor dummies'. Ik moet mijn broek uit doen, aldus het boek. Moet dat? Ik snapte het niet.
Mijn mooie Zeeman broek, uit? Dat is toch ondenkbaar? Een broek is alleen maar bedoeld om je benen mee te bedekken, dus ook voor s'nachts. Zouden die benen belangrijk zijn voor het copuleren?
Wanhopig sloeg ik het boek weer open, ik wist echt niet wat er nu van mij werd verwacht.
Ik keek naar Grietje die rustig in bed lag te wachten. Ik bladerde door het boek en zag ingewikkelde woorden zoals missionaris (wat heeft een onschuldige man die het geloof verspreid te maken met copuleren?) en 69 staan. Een getal? Ik snapte er niets meer van. Alles draaide me.
Ik zag vanuit mijn ooghoek Grietje opstaan en naar de kast lopen. Ze pakte een doos. Ze ging naast me zitten en pakte het uit.

Gezellig!! Een spelletje monopoly! We hebben die nacht zeer heftige spelletjes monopoly gespeeld. Het eerste spelletje won ik, uiteraard. Ik spoot in de lucht van vreugd. Grietje kon dat niet waarderen dat ik per ongeluk een glas melk over haar heen stootte toen ik zo sprong. De helft kwam per ongeluk op de dekens terecht. Allemaal witte vlekken! Niets aan te doen. Omo krijgt het er vast wel uit. Na het derde spelletje Monopoly vielen we uitgeput in slaap. Ik weet nog dat ik wakker werd en op de wekker keek. 04.57 uur stond er op. Ik kon nog even slapen. Ik hoorde Grietje snurken op de bank. Wat vervelend! Ik zocht mijn oordopjes op en probeerde weer te slapen, maar het gesnurk was niet om aan te horen. Nors liep ik de gang op, naar de receptie. Ik wilde een andere kamer! De receptioniste keek mij raar aan toen ik met mijn spijkerbroek en mijn zeeman nachthemd aan kwam lopen. Ze leek nogal geschrokken en keek angstig naar mijn buik. Ik snapte het niet. Wat was er zo speciaal aan mij kruis? Ik keek naar beneden. Er stak een groot ding naar voren, wat mijn t-shirt liet op bollen. Ik keek terug naar de receptioniste en besefte dat ze vast was geschrokken van de melkvlekken die op mijn t-shirt zaten. Ik bedoel, ze heeft toch wel eens een broek gezien waar de riem niet was aangetrokken?
Verstrooid liep ik terug naar de kamer, waar Grietje nog steeds lag te slapen. Het was ondertussen 03.14 uur. Ik dacht nog; dit klop niet, maar ik was te moe om er verder bij stil te staan. Raar genoeg viel ik nu wel in slaap! Om 09.02 uur werden Grietje en ik gewekt door een harde bons op de deur. Het waren vast die rotjochies van de buren, die waren zo vervelend! Ik deed een schoon t-shirt aan.

En bij deze ook nog even een disclaminer: enige gelijkenis met echte personen is geheel toeval.

Bedankt aan alle schrijvers

x Sanne

Lieve penvriendin,

Alles goed met je? Met mij wel. Het leventje sukkelt gewoon wat door. 
De liefde, school, familie. Vooral in dat eerste, een nieuw record.
Och, elke keer denk ik; ik moet je schrijven, keer op keer.
Maar helaas…ik schrijf niet zo vaak meer…

Alles gaat plotseling in een stroomversnelling
En sommige dingen gaan in een opwelling.
Och lieve penvriendin, was je maar hier in de buurt.
Maar dat ben je niet, dus ik heb deze brief toch maar verstuurt.

Lieve penvriendin,

Je bent mijn geweten,
Ik hoop dat je mij niet bent vergeten.
Het verlies van ons contact doet me zeer,
En toch schrijf ik je… keer op keer.

Want wie moet ik anders vertellen van die ene gozer in de kroeg,
Dat niemand mag weten, behalve jij.
En die keer dat hij mij vroeg,
En dat jij die verstandige woorden tegen mij zei.

Lieve penvriendin,

Hoe kon ik nou weten dat je scheit hebt aan alles wat ik je vertelde.
Wist ik veel dat jij je niet interesseerde in mijn zielepijn.
Hoe kon ik nou weten dat die dingen die jij toen voorspelde,
Allemaal waar bleken te zijn…

Kon ik het weten dat die gozer in de kroeg
die avond zo op hol sloeg.
En ik mezelf niet redde
… jammer genoeg.

Lieve penvriendin,

Het spijt me voor wat ik schreef,
Ik weet dat ik het een beetje overdreef.
Die gozer in de kroeg heeft in de omschreven vorm nooit bestaan,
Ik hou er niet eens van om tot de vroege uurtjes uit te gaan.

Ik wilde mijn leven interessanter laten lijken voor wat het werkelijk was.
Een ander leven, dus verzon ik deze alias.
Deze 'ik' die jij kent heeft maar half geleefd.
En niet alleen voor dat, hoop ik dat je me vergeeft.

Want lieve penvriendin,

eigenlijk vind ik je heel erg stom.
Hoe jij op mijn brieven reageerde, zo ga je niet met mensen om.
Die suggesties voor moord zal ik maar niet herhalen.
Want echt waar, zijn dat jou idealen?

Wilde je die verzonnen gozer in de kroeg echt dood om wat ik over hem zei?
Dat alles dan klaar zou zijn, en voorbij?
Dat mijn leven beter zou zijn zonder al die mannen in mn leven?
Die goed voor me zijn en wel om mij geven?

Penvriendin, luister goed,
Mijn alias was ook deels mij.
Ik heb ook hele leuke gozers ontmoet,
In diezelfde kroeg, met de nodige stampij.

Het is geëindigd in een tranendal die nacht.
Jij hebt mijn leed niet verzacht, hoewel ik dat eigenlijk wel had verwacht.
Want jij was mijn geweten, mijn toevluchtsoord in barre tijden.
Nu zal ik eeuwig die kroeg moeten vermijden.

Lieve penvriendin,

Vriendschappen kunnen worden verscheurd,
maar mijn brieven hebben jou hierin meegesleurd.
Nu loop jij op afstand met mijn huidige problemen,
En dat doe je, zonder actie te ondernemen.

Want ja, het is mijn schuld
Ik had geen geduld
Mijn leven gaat door, zoals het altijd is gegaan.
En aan mijn geweten, daar heb ik nu scheit aan.

Lieve penvriendin,

En hoe is het jou? Ben je al getrouwd?
Heb je al weer een nieuw leven opgebouwd?
Na die ramp met al die mannen van je die je lieten vallen.
En dan huilde je weer… watervallen!

Ik zag de tranen op het papier,
En als ik er wat van zei, dan was ik weer de klier.
Mijn problemen zijn nu overgedragen naar jou.
Je bent de enige die ik er nu nog mee vertrouw.

Dag penvriendin,

nog een fijn leven zonder mij.
Ik voel me nu weer prettig in deze maatschappij.
Alles gaat nu goed en tot besluit,
het verhaal is nu over en uit.

Een gedicht als dit is ook al gauw verzonnen.
Als je dit leest, waar ben je toch aan begonnen.
Herkenning berust op toevalligheden.
En voor de rest… je moet niet te veel willen weten.

En voor degenen die het wel wat interesseert,
ik was door dit prachtige lied geïnspireerd. 

En ik ontken nog altijd alles!

x Sanne

Uit de oude doos.

x Sanne