Archive for juni 21st, 2008

Ik droomde vannacht dat ik door Istanbul liep. Alleen ik, en Istanbul. Er waren geen mensen, alleen de historie was aanwezig door een soort van waas in de lucht. Ik voelde de geschiedenis van de stad. Het herleefde zich, in het verleden. Alleen zichtbaar voor degenen die er open voor stonden.
Ik liep daar. Alleen. Ik voelde me veilig.

Ik droomde een paar nachten geleden van mijn overleden kat. Choci, de witte kater zonder oren. Hij was bij me, hij gaf rust. Hij was niet lijflijk aanwezig, maar zijn geest dook steeds op. Een witte waas, waarin af en toe een kat te zien was. En hij zat voor het raam en alleen ik kon hem zien. Ik voelde zijn aanwezigheid. Het gaf me een gevoel van kalmte. Alles zou goed komen.

Ik droom al maanden van een zwarte waas, vol met gezichten. Blije gezichten, droevige gezichten, boze gezichten. Gezichten die ik ken, herken. Mensen die wat willen zeggen, maar het niet zeggen. Geheimen, verborgen woorden. Wensen, verlangens, onbereikbaarheid, het is allemaal aanwezig.

'Dromen zijn bedrog', zong ooit een Nederlandse zanger. Maar sommige zijn toch zo mooi. 

Ralph McTell – Dreamtime

x Sanne