Ik lig nu languit op de bank bij mn moeder thuis. Futloos, moedeloos en vooral: energieloos. Maar dat ben ik al de hele zondag volgens mij. En af en toe mag dat. Ik hoop ZO dat ik het tentamen van afgelopen donderdag heb gehaald, want ik kan me er niet toe zetten weer met school bezig te moeten. Ik wil de laatste dingen afsluiten en dan is het klaar.
Maar… wat was het mooi gister Goede band, leuke mensen leren kennen, prima vermaakt. Complimenten aan de organisatie.
En verder voel ik me nutteloos qua loggen vandaag. Geestelijk afwezig zullen we het maar noemen. Een blurrige state of mind. EN vanaf morgen rijdt de bus maar weer 1x in het uur. Het leven op het Friese platteland is qua openbaar vervoer maar weer *k*u*t*. Maar morgen begint het 'harde' leven weer! Hoezee!
Op mijn zoektocht naar een nieuwe mp3 speler, kwam ik een hele mooie tegen. Een Creative Zen Stone Plus 2gb mp3 speler. Dus ik dacht, daar wil ik meer van weten! Dat zou ik eigenlijk ook moeten denken bij Alexander II, de Amerikaanse Burgeroorlog, de Revoluties van 1848 en Darwin, maar nee, ik moest meer weten van die mp3-speler (dit is overigens een goed voorbeeld van Studie-Ontwijkend-Gedrag.
En toen kwam ik dit tegen:
En kijk nou eens GOED naar die specificaties. Deze site suggereert bij de Creative Zen Stone dat het een rotsblok is heb ik het idee. Majah, reviews waren op zich wel goed, ware het niet dat er wat klachten waren over de shuffle en het navigeren als je al muziek speelt. Maar ik vind het zo'n mooi dingetje. Leverbaar in verschillende kleuren. Maar ik wacht eerst even af wat de ervaringen van andere mensen zijn met dit ding. Ik ken iemand die weer mensen kent die dat dingetje hebben
En verder, om mijn SOG-gedrag verder uit te buiten, ik ben een beelddenker. Kwam net de Hyves voor beelddenkers tegen. WTF is een beelddenker vraag je je af? Nou, dat is eigenlijk heel simpel. Niet in woorden denken, maar in beelden. Dus dingen als het ware voor je zien als je er aan denkt. En het vervolgens heel moeilijk onder woorden kunnen krijgen. Want beelddenkers zien het voor zich, maar hoe vertel je precies wat je voor je ziet? Er staan hele interessante artikelen op die hyves. Als je een beelddenker vraagt waar wat hij ergens van vind, dan ziet de beelddenker dat voor zich en weet niet hoe hij het in woorden moet uitleggen. De ander begrijpt dat niet en een gevolg is dat de communicatie stroever verloopt. Als ik een verhaal lees, zie ik het voor me. Ik ben er overigens nooit op getest of zo, hoeft voor mij ook niet. Volgens mij heb ik niet voor niets het stopwoordje 'Hoe heet het…', waar een vriendin van me me laatst subtiel op wees. Haha.
En nu zal ik de Russische tsaar even wat aandacht geven. Mijn onvoldoende voor morgen wat minder onvoldoende maken.
Ik droomde vannacht dat ik door Istanbul liep. Alleen ik, en Istanbul. Er waren geen mensen, alleen de historie was aanwezig door een soort van waas in de lucht. Ik voelde de geschiedenis van de stad. Het herleefde zich, in het verleden. Alleen zichtbaar voor degenen die er open voor stonden. Ik liep daar. Alleen. Ik voelde me veilig.
Ik droomde een paar nachten geleden van mijn overleden kat. Choci, de witte kater zonder oren. Hij was bij me, hij gaf rust. Hij was niet lijflijk aanwezig, maar zijn geest dook steeds op. Een witte waas, waarin af en toe een kat te zien was. En hij zat voor het raam en alleen ik kon hem zien. Ik voelde zijn aanwezigheid. Het gaf me een gevoel van kalmte. Alles zou goed komen.
Ik droom al maanden van een zwarte waas, vol met gezichten. Blije gezichten, droevige gezichten, boze gezichten. Gezichten die ik ken, herken. Mensen die wat willen zeggen, maar het niet zeggen. Geheimen, verborgen woorden. Wensen, verlangens, onbereikbaarheid, het is allemaal aanwezig.
'Dromen zijn bedrog', zong ooit een Nederlandse zanger. Maar sommige zijn toch zo mooi.
Ik ben doodop. Wat vreten sommige dagen toch veel van je energie. Ik kan hier zo in slaap vallen, maar dat doen we maar niet. Een kopje koffie doet wonderen! En dan veel te weinig slaap tussen energievretende dagen… och, ik slaap vannacht wel bij.
En toch, ik kwam er vannacht (dus donderdag op vrijdag) achter dat mijn vis is gemolesteerd. Hij leeft nog (tenminste, daar ga ik van uit op het moment dat ik dit schrijf), maar hij heeft geen staart meer. Kikker heeft de staart opgevreten. Tenminste, dat denk ik… Het is heel zielig, het is heel 'begruttelyk'. Geen idee wat daar het Nederlandse woord voor is. Meelijwekkend komt het dichtst in de buurt denk ik…
Nou jah, ik vertrouwde het niet, dus ik heb vannacht in alle vroegte toch maar de vis apart gezet van Kikker. Ik wil niet dat ie wordt opgevreten door die kannibaal….
Vis met staart:
Vis zonder staart (photoshop, want ik heb nog geen foto gemaakt):
Soms… soms… heb ik zo schoon genoeg van school. Ik ben MOE! Ik wil RUST! Maar dat gaat ook nog wel even duren heb ik het idee… Bahhhhhhhh.
Het heeft ook geen zin om hier een hele tirade neer te zetten, je veranderd toch niets aan de situatie. Het is wel zo dat, als ik had geweten in jaar 1 dat de EC opleiding ZO in elkaar stak, dat ik dan was ik gestopt. Ik heb om eerlijk te zijn niet het idee dat ik me kan ontwikkelen in deze opleiding. Bij de lerarenvariant doe je het ergens voor. Het heeft nut. Maar wat heb ik nou bijvoorbeeld geleerd bij het vak film/fotografie? Waar ik notabene 6 European Credits voor heb gekregen? Hoe ik de sluitertijd van een camera kan afstellen, het diafragma en de ISO. En hoe ik een camera hanteer bij filmopnames. Ik vind dit zeer interessant, maar heb me er niet in kunnen ontwikkelen. Ik was al wat bekend in de wereld van de fotografie. En ik heb ook al wat zelfgemaakte filmpjes op Youtube staan, ik heb alleen nog nooit met een goede camera gewerkt. Tentoonstellingen interesseer ik me niet in. Ik wil dingen ontwikkelen, maken, resultaat zien. Creatief zijn! Dat Istanbulkrantje, DAAR heb ik wat aan! Dat vind ik leuk om te doen!
Maar jah, EC draait natuurlijk alleen maar om 'tentoonstellingen', net zoals de lerarenvariant alleen maar draait om 'Maak maar een lessenserie over…'. Dat is natuurlijk dikke onzin. Bezigheidstherapie, als een eventuele opdracht bij een of ander vak. Zo koppig als ik ben, maak ik dan de lessenserie, want ik hou niet van tentoonstellingen. Nee, ik wil later niet in een museum werken. Ik zie mezelf niet lopen in het Fries Museum, die tentoonstellingen boeien me niet. Geef me wat bewegends, actiefs, multimediaal, iets met energie! Ja, ik sta leuk voor de klas, hoor ik vaak. Maar ik wil niet afgemaakt worden voor de klas, zo stevig sta ik nou ook weer niet in mn schoenen, misschien later wel. Maar stil zitten, kantoorbaan, bleeeeeeeeeeh!!
Maar goed, verder zeiken heeft niet veel zin. Ik ga nu EC afmaken en dan ga ik verder met… iets. Mensen die zich in dit log herkennen, hoeven zich niet aangesproken te voelen. De docenten/medewerkers/studenten van de NHL, ik kan er allemaal prima mee opschieten. Alleen begin ik, denk ik, me wat meer op de toekomst te richten en ik weet niet precies wat ik dan aan deze studie heb…
Goede band, leuke mensen leren kennen, prima vermaakt. Complimenten aan de organisatie. 
