februari 2008
Monthly Archive
wo 27 feb 2008
ma 25 feb 2008
11.40 uur. Ik sta op het perron. De trein van 11.35 heb ik op een haar na gemist. Ik sta tegen de muur, mijn tas tussen mijn benen, mijn handen in mijn jaszak. Ik sluit mijn ogen en geniet van mn zon. Alleen het geruis van het station bereikt me. Mn mp3 speler hangt nutteloos om mijn nek, de batterijen hebben het zojuist begeven. De minuten tikken voorbij.
"Jan! Schiet op!! Hij staat er nog!!!"
Ik open mijn ogen, net op tijd om een man en een vrouw voorbij te zien rennen. Ze zijn beide al grijs en de man draagt twee grote felgroene koffers. Ik kijk op de stationsklok. 11.42 uur en de secondewijzer passeert net de 30 seconden. De vrouw ziet dat de trein er nog staat en vertraagt haar pas, niet beseffende dat een trein graag op tijd wil vertrekken. Ze loopt naar de kaartjesautomaat, terwijl de man naar de eerste wagon van de trein richting Rotterdam loopt. Rustig zet hij de koffers in de trein en gaat half naar buiten hangen, om te kijken waar z'n vrouw blijft.
Het fluitje klinkt.
"Schiet op!" hoor ik hem roepen. "Hij vertrekt zo!!"
Het is ondertussen 11.44 uur. De vrouw staat helemaal aan de andere kant van het station, duidelijk niet wetende wat ze moet doen bij de kaartjesautomaat. Ze staat te ver weg om even snel te hulp te schieten.
Het fluitje klinkt voor de tweede keer en dit maal loopt een conducteur naar de man toe. Een woordenwisseling waar ik niets van hoor, maar de gebaren zeggen genoeg. En nog steeds heeft de vrouw geen kaartjes. De man rent haar naar toe, terwijl hij de koffers in de trein achterlaat.
11.48 uur. De trein heeft onderhand vijf minuten vertraging en nog steeds is er geen vooruitgang. Demonstratief pakt de conducteur de koffers van de man en zet ze op het perron. Hij roept de man toe. "Uw koffers staan hier!"
De man rent terug, de vrouw blijft bij de kaartjesautomaat staan. Wat ze precies willen is zowel mij als de jongen die toevallig naast me was gaan staan volledig onduidelijk. De conducteur had er genoeg van. Hij floot een derde keer, sloot de deuren en de trein vertrok.
Nu is de vraag natuurlijk, is dit allemaal juist gegaan? Als jullie dit mij gaan vragen, antwoord ik dat die man en vrouw eerder naar het station hadden moeten gaan. De 11.43 uur trein richting Rotterdam staat daar namelijk al zo'n 20 a 30 minuten van te voren. Als je onbekend bent met treinreizen, vind ik het niet meer dan logisch om eerder te gaan en de tijd te nemen.
Wellicht dat ze er wel bekend mee waren, maar dat alles tegenzat en dat de pinpas bij de kaartjesautomaat het niet deed. Maar dan is mijn mening dat je de 12.03 trein pakt, die richting Schiphol gaat. Kleine overstap in Amersfoort en je gaat alsnog richting Rotterdam.
Wat het einddoel van deze mensen was, is me geheel een raadsel. Als het Schiphol was, dan is het behoorlijk lullig, maar moet je daar ook niet een paar uur van te voren zijn?
Al met al, behoorlijk grappig tafereeltje om te aanschouwen zo vanuit de zon vanaf het perron 1 in Leeuwarden.
x Sanne
za 23 feb 2008
HeyZz meisjes!
Als eerste wil ik jullie zeggen dat ik jullie super graag zie en
dakjullie
nooit kwijt wil!!
het is enorm moeilijk om maar 14 meisjes te kiezen om dit naar
te sturen.
Dus zie je zelf gelukkig! 
(of net niet)!!
Als ik dit niet terug krijg, dan is het duidelijk dat ik geen goeie
vriendinnen heb.
Dit is een spelletje, men speelt het al sinds 1977.
als je dit leest, moet je het binnen 5 dagen naar 14 meisjes in
je msn
lijststuren.
Op de vijfde dag, HIJ(de jongen die je leuk vind) zal je
of-uitvragen
of-hij
zal zeggen dat hij van je houd.
Stuur dit plzz naar 14 van je sprmeisjes, het heeft jaren
gewerkt.
P.s.: Wil je dit even in een ander mailtje plakken anders komen
er van
die rara tekentjes in
Dit mailtje kreeg ik een paar dagen geleden. Erg logisch opgebouwd, erg leuk… -ahum-
Mensen waar ik mee om ga sturen gelukkig zulke mailtjes niet door. Dit mailtje kwam van zo'n huppeltje dat m'n e-maildres toevallig heeft. Leuk dat ze me nooit meer kwijt wil. Anyway, Volgens het mailtje is dit een spelletje. En men speelde het al sinds 1977. Internet bestaat pas sinds 1969 onder de naam ARPANET. Pas sinds 1983 bestaat internet in z'n huidige vorm. MSN bestaat pas sinds 1999. Dus het lijkt me sterk dat het spelletje al sinds 1977 wordt gespeeld.
Magoed, er zijn vast 14 meisjes die dit lezen, dus bij deze is hij doorgestuurd. Dus nu verwacht ik dat op donderdag 28 februari HIJ me uit zal vragen of zal zeggen dat ie van me houdt. Het heeft toch jaren gewerkt?
Och kom nou… ik heb in mn basisschooljeugd ook wel brieven doorgestuurd, nooit wat terug gehad. Jammer, want als alles was gegaan zoals gepland had ik 4 x 4 x 4 x 4 kaarten gehad 
Reken maar uit!
Het leven is niet eerlijk
En God straft meteen, want ik heb barstende koppijn.
Wat doe ik dan achter een pc? Al sla je me dood.
x Sanne
do 21 feb 2008
Gisteravond afgerond. Aardig gelukt, al zeg ik het zelf. Ik wil nog wel meer doen met licht en donker, maar dat komt nog wel.
Zometeen weer les geven… ik ben benieuwd…:S -kuch-
x Sanne
di 19 feb 2008
Wijze les voor vandaag: Scan nooit een potloodtekening in op 1200 DPI. Het duurt eeuwen… En het zou me niets verbazen als aan het eind van de rit hij gaat vastlopen op het feit dat hij Photoshop moet gaan opstarten…
Maar laat maar even opstarten, tekst verwerken kan er vast nog wel bij. En muziek aber naturlich.
Wie kent Judith nog? -wacht geduldig totdat rest van de pc weer werkt-
Damn, dat ding scant in BMP formaat, waardeloos! (wat is mijn laptopje traaaaaag geworden)
Anyway, wie kent Judith nog? Een one day fly (wanna be a one day fly!! I wonder wonder why I'm just a, one day fly!). Je hoort er nooit meer wat van, de clip is op youtube onvindbaar en ik vond het nummer terug.
You think you mean the same to me
But I'm afraiaiaiaiaiaiaiaiaaaaid (haal ik nooit van mn leven, die hoge toon) and too shy to let you see
To me you’re really someone special
I've found a needle in the haystack
I feel love is bahahahahaaaaaaaack!!!!!!
But I can’t play the game of love with youhouhou
I know it will only hurt me
I feel tears in my eyes
'cause we have to say goodbyeeyey (and)
Looking in the face of looohoove
I’ll never touch it
It would be self-deceit (eerlijk opgezocht)
to think that you would never leeeeeeaaaaaave
Ongelofelijk, wat een hoog nummer. Ik ga hem niet meezingen, net zoals Bright Eyes en Wundering Hights.
Vond het vroeger een mooi nummer, vind het nu een mooi nummer.
In dezelfde map vond ik liedjes van de Jazz Politie. Liefdesliedjes en ehm…. Ze zijn terug.
Er zijn geen woorden meer voor wat ik voel
Ik heb geen woorden meer voor jou
Wat door een ander ooit verzonnen is
Slaat de plank finaal mis
(…)
Liefdesliedjes, klinken in m'n oren
Liedjesliedjes… je zou ze moeten horen!
En
En dan schrikt ze wakker
Van moeder's laatste zoen
Die ze haar nog geven kan
Op een Pools perron
(…)
En dan schrikt ze wakker
Van de schop in haar gezicht
Van vader's koude handen
In 't hok waarin ze ligt
Ze zijn terug, en niet terug gefloten
Hetzelfde slag, dezelfde vlag, hetzelfde lied
Ze zijn terug, en niet terug gefloten
Dezelfde steen, en toch nog weer gestoten
Nou jah, raar log,maar ik durf momenteel Photoshop niet te openen. Het is zo traag. Ik ga serieus niet weer scannen op 1200 DPI. Echt niet. No way…
-klikt toch-
Damn… het neemt zo'n 318 MB geheugen momenteel in beslag. En dan ben ik er nog niet eens mee begonnen met bewerken!
Eerst kleiner maken!!
Ik zal eens verder bezig.
x Sanne
za 16 feb 2008