Archive for oktober 29th, 2006

Ik heb eindelijk Sims 2 in mn bezit. Dus ik vanochtend als een gek spelen. Ik maak een poppetje dat wat op mij lijkt, met mijn naam enzo. Dat is altijd wel leuk. Weegschaal etc etc. Nou jah, ik blijk een erg playerig typje te zijn.

Ik word namelijk verliefd op Constantijn. En Constantijn op mij. Maar ik heb het probleem dat ik ook een affaire heb met Victor EN met Alex. Magoed, in een melige bui vraag ik Constantijn of ie met me wil trouwen. En verdamd, dat wil ie ook nog. Na een mislukt huwelijksfeest trouwen Constantijn en ik. En we zijn zo gelukkig en blij. Beide vinden het wel kunnen dat het tijd word voor een baby
En toen… kwam Victor op bezoek. En voordat ik het wist, zoende hij me passioneel. En zo stom als ik was, ik zoen terug. En dat ziet Constantijn. En hij wordt me toch kwaad op mij en op Victor. Ongelofelijk. Ik zakte in zn achting van +100 tot -50. Huilen… tranen met tuiten. Ik hield nog wel van Constantijn. Maar hij niet meer van mij. Elke toenadering die ik zocht werd afgewezen. Ik werd depressief… en zwanger!
Het huwelijk verslechterde en Constantijn ging andere ‘bezigheden’ zoeken met een van zijn vriendinnen. Totdat ik hem betrapte! Weer knallende ruzie. Beide gaan huilend een andere kant op. Constantijn weigert bij mij in hetzelfde bed te slapen. We leven langs elkaar heen. Van ellende val ik een paar keer in slaap in de badkamer. Waar ik op een dag ook beval. Helemaal alleen zet ik een baby op aarde.

Dit is baby Arutha en moi. Als je goed kijkt, zie je dat Arutha een schone luier nodig heeft (die groene walm). Ik ben zo gelukkig met het kind. En zo ook Constantine. Maar de huwelijksproblemen blijven. En op een gegeven moment, als Arutha net een peuter is geworden, is het voor Constantijn genoeg. Hij loopt op me af en zegt me recht in mn gezicht dat het over en uit is. Dat ik het huis moet verlaten. Dat hij me niet meer wil. Mijn ogen vullen met tranen en ik begin te huilen en te schreeuwen. Constantijn houdt vol en wijst me de deur.

Verloren zie je me het beeld uit lopen. Ik laat mijn kind achter, mijn eigen huis, mijn ex-man…. en ik denk bij mezelf:
"Blij dat ik het vlak van te voren heb opgeslagen, zodat ik jou straks dump en mijn huis uit zet!"

x Sanne