Archive for juni 16th, 2004

Waarschuwing. Als je het vijfde Harry Potter boek niet hebt gelezen en je wilt niet weten wat er in gebeurd, lees dit log dan NIET!!!!!!!!

Weet je, ik droom nu al een paar nachten hetzelfde achter elkaar. Rienie weet wel waar ik het over heb. Ik vertelde haar via msn zo dat ik het zo zielig vond voor Sirius, dat hij doodgaat in het vijfde boek. Daar zit ook weer een verhaal achter. Kijk… ik heb de NL versie van Harry Potter 5 weer gelezen. Ik ging toen een keer 23.00 uur op bed en ging lezen in het boek. Het werd zóó spannend, Sirius ging dood ect. Anyway, de tranen liepen over mijn wanger. Zo zielig. Ik zat er helemaal in. Pas om 1 uur kwam ik achter dat het al weer 1 uur was. Dat ter zijde…

Sinds dat ik dat heb gelezen, droom ik elke nacht dat Sirius doodgaat. Ik heb nogal een levendige fantasie en toen ik dat las, zag ik in mijn gedachten een film van dat boek. Dus ik weet zo ook wel hoe het er daar uitzag.

Rienie zei toen van: als je het toch droomt, kan je evengoed proberen Sirius te redden. Dat leek mij wel een goed idee. Dus ik ga met de gedachte op bed dat ik Sirius probeer te redden. En daar begin het….

De eerste nacht was zoals in het boek, ik had geen inbreng. Weet niet precies hoevaak ik het heb gedroomt maar er zijn twee versies die mij nog helder bij de geest staan.
Bij de eerste van die versies krijg ik ruzie met Lucius Malfidus. Ik DENK dat ik hem heb verlamd, dus niet… hoor ik achter me: AVADA KEDAVRA!!!!!!!! Ik zag een mooie groene flits en tadaaa…… ik ben dood. Voelt niet echt prettig, maar het kan er mee door. Sirius is trouwens in deze versie doodgegaan.

Toen ik dit aan Rienie vertelde, kreeg ik de indruk dat ze het nogal lollig vond. Na jah, voorruit dan maar. Ik besloot het de volgende nacht weer te proberen. Nu ga ik een samenvatting geven. Ik ga er vanuit dat je het boek hebt gelezen.

Als Ron door die hersenen wordt aangevallen enzovoort, spoort Marcel Harry aan om weg te vluchten met de Profetie. Alles goed en aardig, Harry rent voor zijn leven. Ik ben daar ook. Ik lig knock-out maar ik kom bij als Harry wegrent. Ik kijk Marcel aan. Zijn gezicht zit onder het bloed en hij kan niet goed praten. We praten ook niet, maar we komen in actie. We rennen Harry achterna. Harry is in de kamer met dat amfibietheater, met dat podium in het midden. Hij is ingesloten door Dooddoeners. We rennen naar beneden en ik schreeuw: PARALITIS!! Helaas schiet Lucius mij naar beneden. Ik maak een enorme smak, maar ik weet mezelf goed op te vangen. Ik heb niks gebroken. Marcel wordt gepakt door een Dooddoener. Lucius loopt naar mij toe en Bellatrix loopt naar Marcel. Lucius grijnst mij aan. Ondertussen spreekt Bellatrix de crusiatusvloek uit over Marcel. Die schreeuwt het uit. De Dooddoeners willen dat Harry de Profetie geeft anders spreken ze hem weer uit over Marcel. Dan, zonder reden, spreekt Lucius de vloek uit over mij. Nou…. Ik moet je vertellen. Dat voelt echt NIET prettig. Alsof je van binnen verbrand. Je spieren spannen samen en ontspannen weer. Je kop voelt alsof hij elk moment uit elkaar kan spatten. Het voelt alsof je buik wordt opengereten en je darmen in de knoop worden gelegd. Maar goed… je weet wat ik bedoel. Op dat moment komen Lupos, Sirius enzo binnen. Mijn missie begint. Maar dat merkte ik op dat moment niet. Ik lag aan de voeten van Lucius, te bekomen van de tijd. Het voelt dus echt niet leuk en als Lucius Malfidus boven je staat te grijzen, is het des te erger. God….w at haat ik die vent sinds die droom. Godzijdank wordt hij afgeleid. Harry komt bij me en samen gaan we naar Marcel. We zoeken dekking. Dan bedenk ik dat Sirius elk moment doodgaat. Maar pas als Perkamentus op het toneel verschijnt. Dat gebeurd dan meteen al, zodra Harry en Marcel omhoog zijn geklauterd. Ik zie Sirius tegen Bellatrix duelleren. Ik ren, voor zover het lukt, naar het strijdende tweetal toe (ze zijn de enige nog, de rest is weggerent of gepakt). Ik schreeuw PARALITIS! Bellatrix valt neer. Ik schreeuw Sirius toe. “Sirius! Ga daar weg!!!!!!!!!!!!!!!!!” Sirius keek me verbaasd aan, maar doet het toch. Bellatrix is op een vreemde manier weer bijgekomen. Ze schiet weer op Sirius maar nu komt Perkamentus er tussen. Bellatrix wordt gepakt.

Yeah, misse completed. Dus niet…. fans van de Harry Potter boeken weten wel dat als Sirius dood is, dat Bellatrix wegrent, dat Harry achter haar aan rent en dat hij dan Voldemort ziet in de hal van het ministerie van Toverkunst. Maar nu Bellatrix is gepakt, gebeurd dat natuurlijk niet. Ik ben gek van vreugde, omdat mijn missie gelukt is. Ik vergeet op te letten en voordat ik het weet, heeft Lucius mij te pakken. Oeps… en plotseling zwaait de deur open waar Perkamentus was verschenen. Voldemort. Nog een oeps…. Het is natuurlijk wel logisch. Als Voldemort niet verschijnt in de hal, moet het hier wel zijn. Hij grijnst als hij ziet dat Lucius mij gijzelt. Nou…… nu zijn we blij. KUT KUT KUT. Lucius sleurt mij mee naar Voldemort. Perkamentus richt dreigend zijn toverstaf op Voldemort, maar durft niks te doen, omdat ik er tussen sta. “Negeer mij!” schreeuw ik. “Laat mij maar sterven.” Jemig, waarom moet Perkamentus nou weer zo nobel zijn? Hij schudt zijn hoofd en Voldemort moet ijzig lachen. Hij spreekt de cruatiusvloek over mij uit en ik begeef me weer in een wereld van pijn. Dit zijn dus echt van die momenten dat je wakker wilt worden, maar als je het wil, dan lukt het bij mij niet. Ik ben dus helemaal in de macht van Voldemort. Hij vertrekt met mij en neemt Lucius mee. Daar wordt het zwart voor mijn ogen. Als ik weer bijkom, ben ik in een villa. Ik denk Villa Villijn. Hier wordt mijn haat voor Lucius alleen maar aangewakkerd. Jemig, wat houdt hij van leedvermaak… En daar wordt ik wakker.

Gezellig gedroomd hè? Ja, vond ik nou ook. Ik bedenk me net…… ik heb ook Avada Kedavravloek uitgesproken. Ik weet niet meer over wie, maar hij wou niet dood. Je moet het echt menen, wil je diegene dood hebben…. bah…

Na jah, lang logje deze keer, ik schrijf later wel weer es wat.

Kizzz, Neviathien

Oh jah, weltrusten voor strax